Poradnik ortopedyczny
Skręcenie stawu skokowego — pierwsze 48 godzin
Skręcenie może oznaczać niewielkie naciągnięcie więzadeł, ale również ich częściowe lub całkowite uszkodzenie. Podobne objawy może dawać złamanie, dlatego ważna jest możliwość obciążania kończyny i lokalizacja bólu.
Pilnej oceny wymaga widoczna deformacja, zaburzenie czucia lub ukrwienia, bardzo silny ból, otwarta rana albo brak możliwości obciążenia kończyny po urazie.
Co można zrobić bezpośrednio po urazie?
- przerwać aktywność i chronić staw przed kolejnym skręceniem;
- zastosować chłodny okład przez tkaninę na krótki czas, nie bezpośrednio na skórę;
- unieść kończynę, jeśli zmniejsza to obrzęk;
- rozważyć elastyczny ucisk, o ile nie wywołuje drętwienia, sinienia ani nasilenia bólu.
Zakres obciążania zależy od nasilenia urazu. Jeśli chodzenie jest niemożliwe lub bardzo bolesne, nie należy na siłę „rozchodzić” urazu.
Kiedy potrzebne jest RTG?
O potrzebie RTG decyduje mechanizm urazu, bolesność określonych punktów kostnych i możliwość wykonania kilku kroków. Badanie kliniczne pomaga odróżnić typowe skręcenie od urazu, przy którym trzeba wykluczyć złamanie.
USG czy MRI?
USG może ocenić część więzadeł, ścięgien, krwiak i obrzęk tkanek miękkich. MRI zwykle nie jest pierwszym badaniem po prostym skręceniu; bywa rozważane przy utrzymujących się objawach, podejrzeniu dodatkowych uszkodzeń albo niestabilności.
Dlaczego rehabilitacja jest ważna?
Po ustąpieniu ostrego bólu znaczenie ma stopniowy powrót ruchu, siły i kontroli równowagi. Niedoleczone ciężkie lub powtarzające się skręcenia mogą prowadzić do przewlekłej niestabilności.